(fot. Ruth Fremson Pool/PAP)
26-letni mężczyzna został sparaliżowany od pasa w dół w rezultacie wypadku samochodowego. Mimo jego kalectwa i impotencji narzeczona chciała wstąpić z nim w związek małżeński. Jednak biskup ordynariusz Viterbo zabronił udzielenia im ślubu kościelnego. Jego rzecznik tak tłumaczył to w niedzielę wieczorem w telewizji Sky TG24:
Żaden biskup i żaden ksiądz nie może sprawować sakramentu małżeństwa, gdy wie o stwierdzonej impotencji, gdyż jest ona przyczyną uniemożliwiającą jego otrzymanie.
Ślub i tak się odbył - tyle że cywilny. Uczestniczył w nim nawet, jako gość, miejscowy proboszcz, któremu biskup zabronił udzielenia sparaliżowanemu ślubu.
Sęk w tym, że w opinii Kościoła katolickiego małżeństwo ma dwa cele - wspólnotę życia małżonków oraz wychowanie potomstwa. Tak stanowi kanon 1055 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
Impotencja uniemożliwia realizację drugiego celu - jest zatem "przeszkodą zrywającą, która czyni osobę niezdolną do zawarcia ważnego związku małżeńskiego". Gdyż kanon 1084 Kodeksu Prawa Kanonicznego mówi wyraźnie:
Niezdolność dokonania stosunku małżeńskiego uprzednia i trwała, czy to ze strony mężczyzny czy kobiety, czy to absolutna czy względna, czyni małżeństwo nieważnym z samej jego natury.
Jak dla nas, strasznie dużo w tych kościelnych kanonach prawnych o seksie. Można nawet odnieść wrażenie, że dla Kościoła małżeństwo sprowadza się do... seksu. A gdy wyobrazimy sobie księży, wypytujących tego nieszczęsnego człowieka na wózku, czy miewa erekcje... skóra cierpnie.
Słowem, niepełnosprawny i jego żona będą teraz, na mocy decyzji Kościoła, żyć w grzechu. Może nam ktoś wytłumaczy: czy Kościół nie skazuje ich tym samym na wieczne potępienie?
I dlaczego decyzje Kościoła są takie... nieludzkie?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz